Vanmorgen was ik, samen met een hele bende radiocoryfeeën, in alle vroegte te gast in het radiohuis van de VRT in Leuven. Christel Van Dyck en Jan Verheyen hadden hun Radio 2 programma ‘En nu serieus’ helemaal in het teken gezet van 100 jaar radio. Van Jacques Vermeiren tot Jan Hautekiet, van Chris Jonckers tot Luk Saffloer, de anekdotes rolden over tafel en er werden veel herinneringen opgehaald aan de tijd toen er nog bandopnemers in de studio stonden  (“Bandopnemers wat zijn dat????” vroeg een jonge stagiaire enkele weken geleden aan Guy De Pré), de voorhistorie dus. Er werd veel gelachen, zoals het hoort in zo’n zaterdagochtendprogramma,  en ik moest plots weer denken aan alle keren dat ik in De Sportmarathon op Radio 1 de slappe lach gekregen heb bij het lezen van de voetbaluitslagen. Dat was sterker dan mezelf, noem het decompressie na de stress van het snelle schakelen tussen de matchen die we live in de ether brachten. Stipt om kwart voor zes kwamen de luisteraars van Radio 2 erbij, en telkens gierde de spanning van dat naderende moment, het lezen van de officiële voetbaluitslagen, door de studio. En vaak begon ik te gieren van het lachen als ik er nog maar aan dacht. Achteraf hoorde ik van veel mensen dat dit thuis ook tot hilariteit had geleid, maar er waren er net zoveel die zich eraan stoorden kan ik me voorstellen. Voor hen, zoveel jaren later, een welgemeende sorry!

Na ‘En nu serieus’ werd vanmorgen een radioboek van Ng Sauw Tjhoi voorgesteld, ‘Radio for life’. Voor uitgeverij Lannoo is Tjhoi in het rijke radioarchief van de VRT gedoken, om er grappige anekdotes en markante feiten uit op te vissen. Na de persvoorstelling mochten we als eerste de gloednieuwe interactieve tentoonstelling R100 bezoeken. Ik heb er nog niet alles van gezien, vrijdag mag ik herkansen op de officiële opening. Maar ik heb er samen met collega Kim Debrie al halfstok gehangen van het lachen bij onze pogingen om een BV op foto te interviewen (van Astrid Bryan tot Will Tura). Ik koos voor Eddy Merckx, omdat ik die al enkele keren echt geïnterviewd heb. Het resultaat zie je hieronder. Absoluut aan te raden, maar neem iemand mee om je te gidsen hoe je moet gaan staan om geen al te belachelijke foto te scoren en je micro niet op rare plaatsen te zien verzeilen. Hilariteit verzekerd!

Foto: Beleef net als ik, 100 jaar radio

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Categorie

Geen categorie

Tags