Scan10065

Het zwaartepunt in ‘Kattekwaad’ is altijd het wekelijks themagesprek geweest. Dit ging van lichaamshygiëne (dus zweetvoeten en tandenpoetsen) tot pesterijen op school, van carnavalknutselen tot ernstige thema’s als dood, echtscheiding of armoede. In die vijftien jaar zijn zowat alle raakvlakken met de gevoels- en leefwereld van kinderen aan bod gekomen. Het uitzoeken van de kinderen voor deze gesprekken gebeurde nauwgezet. Vooral Kattekwaad-producer Doris Offermans kon daar uren en dagen in steken om precies de juiste kinderen, elk met hun eigen mening en eigenaardigheden, bij elkaar in de studio te krijgen. Als zij de kinderen had geselecteerd, had ik het gevoel dat mij in de studio weinig kon gebeuren. Ik kon meedrijven op een vlot dat van stevig hout gebouwd was en moest enkel nog hier en daar bijsturen.

Ik heb het heerlijk gevonden om met al die verschillende kinderen van gedachten te wisselen en vooral om hen in de studio te zien openbloeien. De gangen van de BRTN waren toen nog grijs en grauw en eindeloos op elkaar lijkend. Als zo’n kind voor zijn eerste radio-optreden vanuit die gangen in onze studio kwam vol flikkerende lichtjes, toestellen en knopjes, moet dat tamelijk overweldigend geweest zijn. En toch vertelden zij na enkele minuten hun hele leven, gaven ze hun diepste roerselen bloot of gingen zij volkomen ontspannen en heel creatief improviseren. Toch is dat ooit anders geweest.

studiogesprek Anke

We zijn er vanaf het begin van uit gegaan dat kinderen via ‘Kattekwaad’ een stem moesten krijgen en over essentiëlere dingen moesten kunnen praten dan hun hobby’s. Maar begin jaren ’80 was niet iedereen daar rijp voor, om het op zijn zachtst te zeggen. De kinderen werden toen bijvoorbeeld naar de studio begeleid door volwassenen die hen de hele tijd duidelijk maakten dat ze beleefd moesten zijn, ALTIJD mevrouw zeggen enz. Het is merkwaardig hoe remmend, verlammend, volwassenen kunnen werken op kinderen. ‘Kattekwaad’ heeft, zeker in die periode, de Vlaamse kinderen geholpen om zich vrij te durven uitdrukken. Wat dat betreft hebben we dan ook het pleit gewonnen van de ‘verontruste’ ouders en leerkrachten uit die tijd. Ik heb voor de grap nog enkele brieven bewaard van mensen die het niet zo begrepen hadden op onze open manier van werken, en bijvoorbeeld vonden dat het niet pedagogisch verantwoord was om kinderen te laten vertellen over hun aprilgrappen op school. Dit gevoel voor humor en zelfrelativering is er mee dankzij ‘Kattekwaad’ wel ingeslopen, vermoed ik, want de laatste jaren werden onze programma’s geregeld opgevraagd door leraars om er in de klas rond te werken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Categorie

Kattekwaad (100 jaar radio)