Scan10098

Al van in de eerste jaren was er in ‘Van Kattekwaad tot erger’ een jeugdjournaal te horen. In het begin werd dat gemaakt door vrijwilligers in de nieuwsredactie, bovenop hun normale werk. Iedere week zette een andere collega zich eraan om een onderwerp uit het nieuws voor kinderen te verklaren. Menig huiswerk is toen teruggestuurd, want niet iedereen had evenveel voeling met de leefwereld van kinderen, en de teksten waren vaak te ingewikkeld. In ons jeugdjournaal werd iedere week een nieuwsitem verder uitgediept, maar al te vaak ging het in het begin over onderwerpen als het Internationaal Monetair Fonds of de politieke kommaneukerij aan weerszijden van de taalgrens, terwijl er toch leukere en voor kinderen interessantere dingen gebeurd waren in de wereld. Ook het taalgebruik varieerde zeer sterk van journalist tot journalist. Maar het was heel prettig om te zien hoe sommige collega’s er een zaak van eer van maakten om moeilijke materie te vertalen naar kinderen, en verrassende invalshoeken te bedenken. Op het jeugdjournaal kregen we trouwens ook veel reacties van volwassenen, die ons wisten te vertellen dat ook zij eindelijk bepaalde financiële of politieke situaties hadden begrepen na het beluisteren van dit kindernieuws.

Later hebben vooral Siegfried Bracke, Johan Persyn en Lieven Verstraete zich ontfermd over het jeugdjournaal van ‘Kattekwaad’. Zij droegen zelf de verantwoordelijkheid voor de samenstelling en organisatie en maakten het iets gevarieerder, met korte berichten, klankfragmenten en hier en daar een knipoog. Zo herinner ik me bijvoorbeeld nog goed een hilarisch klankfragment dat Siegfried Bracke gebruikte na de verkiezingen, een verhit tv-debat tussen Frank Swaelen, Jacques Gabriëls, Karel Van Miert en Annemie Neyts:

“Mijnheer Swaelen, ik stel vast dat men het eindelijk met ons eens is.”

“Neeneenee, daar ben ik het met u eens. Dat maakt de zaak niet vergemakkelijkt.”

“Dat is al een mooie bekentenis!”

“En ik zal u meer zeggen, mijnheer Daniëls …euh Gabriëls … er was al een akkoord tussen de CVP en de PVV vóór de verkiezingen.”

“Da’s nie waar!”

“Mevrouw Neyts ge hebt al zo dikwijls gelogen de laatsten tijd!”

“Watte?!! Zeg alstublieft he!”

Het lijkt wel een tekst voor een stripverhaal. De kinderen wreven hun oren uit bij het horen van zo veel gekwebbel. Wat een voorbeeld kregen ze van die illustere volwassenen daar! Het zijn toch wel degelijk de volwassenen die zich storen aan hún gekibbel?

Jammer genoeg is de formule van een wekelijks journaal niet haalbaar gebleven, en werd het na tien jaar afgevoerd. In de plaats is ‘Het Prikbord’ gekomen, een wat vrijblijvender ‘nieuws’magazine met – de naam zegt het zelf – losse berichten die door Dirk Vermeiren naast elkaar werden geprikt. Hij ging niet achter het grote nieuws aan, maar vond telkens een heleboel merkwaardige nieuwtjes in de marge (een beetje zoals nu in ‘Nieuwe Feiten’ gebeurt), praatte die op een leuke manier aan elkaar en maakte interviews die speciaal op kinderoren waren toegespitst. Het was een van mijn dromen dat op Radio 1 ooit een dagelijks jeugdjournaal te horen zou zijn, met een combinatie van beide: belangrijk nieuws geduid en vereenvoudigd uitgelegd, en daarnaast het echte kindernieuws, op een vrolijke toon en met verrassende invalshoeken. Dat is nu verworven op Ketnet, met Karrewiet!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Categorie

Kattekwaad (100 jaar radio)

Tags