Scan10062

Of het te maken had met onze manier van werken of gewoon met de kinderen, weet ik niet, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat ‘Kattekwaad’ zoiets als een grote familie was, een huishouden van Jan Steen waar iedereen jonger dan dertien (niet altijd in jaren maar wel in ideeën) geregeld kon binnenvallen. Kinderen hebben dat wel natuurlijk, dat trouwe: als zij iets of iemand tof vinden, blijven zij graag in de buurt nog wat rondhangen, willen ze confidenties kwijt of sturen ze kattebelletjes om het contact niet te verbreken. Nogal wat studiogasten zijn zo in de loop der jaren teruggekeerd, omdat ze bleven vragen “of het nog een keer mocht”, of omdat wij zo genoten hadden van hun taaltje, hun humor of persoonlijkheid. Zo vertelde Sven Ornelis me op het radiofeest in Flagey nog dat hij zowat alles probeerde om telkens weer mee te kunnen doen aan ‘Kattekwaad’. Maar hij was niet alleen: ook Lorin Parys was een trouwe klant, de zussen Levrau, de familie Stiers, de familie Tant, Peter Platel, Oswald Verbergt, … ze hebben allemaal deel uitgemaakt van mijn leven in die vrolijke periode.

Alle gezichtjes en namen die in Kattekwaad zijn geweest ken ik natuurlijk niet meer. Er waren ook grijze muisjes bij, die even onmerkbaar gingen als ze gekomen waren. En het zijn er ook vele duizenden geweest. Soms probeer ik me al die gasten nu in te beelden, thuis als volwassenen met hun eigen kinderen. zij hoorden er allemaal bij, en droegen bij tot dat heerlijke gevoel van samenhorigheid in het Kattekwaadnest.

Niet alleen kinderen, maar ook sommige volwassenen hebben een plaats gekregen in ons huishouden van Jan Steen. Dat kon alleen als zij leuk genoeg waren en niet te deftig van stapel liepen. Magda De Groeve van de Zoo en Bob De Richter waren goede voorbeelden. Ook Paul De Wyngaert, de beste vriend van de Sint en juryvoorzitter van de ‘Grote Slampamperquiz’, die altijd in was voor gekke dingen. Hij verwoordde op het grote slotfeest van Kattekwaad overigens heel mooi de sfeer die er heerste in de uitzendingen, voor iedereen die er bij betrokken was: “Ik had altijd het gevoel”, zei hij, “als je bij Kattekwaad binnen stapte dan stapte je in een soort van samenzwering, een soort verbond. En samen wou je de dingen zo goed mogelijk doen.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorie

Kattekwaad (100 jaar radio)

Tags

, , ,