Op deze dag van de arbeid wil ik graag aandacht schenken aan een filmpje dat enkele talentvolle jongeren maakten over discriminatie op de werkvloer. Othman, Kaoutar en hun vrienden kwamen enkele weken geleden samen met Yousef Kobo naar de VRT voor een bezoek en een workshop.

Yousef Kobo & friends

Jonge  beloftevolle talentjes, stuk voor stuk en elk op hun eigen manier. Mensen waar ik graag de komende jaren veel van wil horen, welke professionele weg ze ook zullen inslaan in hun leven. Na afloop van de workshop toonden ze me met terechte trots hun filmpje, dat ze voor een project van KifKif gemaakt hebben. Hun boodschap: stop mensen niet in hokjes en kijk naar hun talent, het staat te springen om gezien te worden.

Daags nadien zat ik op uitnodiging van mijn collega Geertje De Ceuleneer samen met een ander groepje straffe jongeren van De Foyer in Brussel. Omid bijvoorbeeld, een Iraanse electricien die hier nu drie jaar is, goed Nederlands spreekt en zijn sporen verdient als muzikant. Of Bilal, een lange afstandloper die talen studeert. Younes, uit het vijfde leerjaar moderne talen, die journalistiek of architectuur wil studeren, of Jofy, die in OPR (onthaal / public relations) en toerisme zit, basket speelt en vrijwilligerswerk doet voor Oxfam.

Stuk voor stuk jongeren met een groot engagement, aan hun goesting en ambitie zal het niet liggen. Ze laten zich niet ontmoedigen. Maar toch. Het filmpje van Othman & co is een noodkreet die wij allemaal moeten horen, moeten zien. Ik mag er niet aan denken met welk gevoel ik zou achterblijven als mij, louter op basis van mijn afkomst, de deur zou gewezen worden. Maar er loert nog een ander gevaar. Door dit soort herhaalde ervaringen groeit bij jonge allochtonen vooraf al de perceptie dat de weg sowieso onbegaanbaar zal zijn, ook al hebben veel bedrijven hun inspanningen verhoogd en bouwen zij bewust aan meer diversiteit op de werkvloer. Nog meer bedrijven doet dat immers nog niet. Angst overheerst aan beide zijden, en groot ongenoegen lost het probleem niet op. Wil je als werknemer slagen in het leven of wil je als werkgever een bloeiend bedrijf uitbouwen, moet je kunnen uitgaan van je eigen kracht, in plaats van te focussen op wat je tegenhoudt. Wat me hoop geeft is dat ik veel jongeren zie die niet bij de pakken blijven zitten, die – al dan niet via sociale media – hun talent op een dynamische en open manier tonen en bruggen bouwen. Jongeren die de dingen in beweging zetten en deuren openen voor zichzelf, voor andere jongeren en voor de hele samenleving. Laat hen binnen en blaas het stof van de muren en plafonds! https://www.youtube.com/watch?v=u27jKEgWG6o

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorie

Geen categorie