Eric Antonis

Vandaag was een mooie, maar ook een droevige dag. Om half twaalf luidden de klokken van de Antwerpse kathedraal voor de begrafenis van Eric Antonis. Een oud-collega en en vriend die ik zeer gewaardeerd heb. Zijn onverwacht vroege dood (hij werd 73) heeft veel mensen in de artistieke en politieke wereld beroerd.

Eric Antonis was niet de zoveelste schepen van cultuur in een rij. Hij was wat een schepen hoort te zijn (en waar men zo vaak tekortschiet): begeesterd en bevlogen, bezeten van kunst en cultuur, ervaren en deskundig, koppig zoekend naar betekenis en vorm, luisterend en lerend. Eric was een innovator. Als jonge cultuurcoördinator van een van de allereerste culturele centra zette hij al in de jaren ’70 De Warande op de kaart. Als intendant van Antwerpen ’93 toonde hij niet alleen de culturele rijkdom van onze stad aan de hele wereld, maar slaagde hij er ook in om met innovatieve experimentele kunst en hoog kwalitatieve volksfeesten, de Antwerpenaren weer fier te maken op hun stad.

Ik heb Eric leren kennen toen hij aan zijn tweede periode als cultuurschepen begon. Ik kwam toen uit de Senaat en zette mijn eerste stappen in de gemeentepolitiek. We zaten wekelijks naast elkaar tijdens de collegevergaderingen en zo groeide een wederzijdse waardering en samenwerking. We waren geen van beiden politici pur sang, wel geestesgenoten in de manier waarop we, vanuit een lange ervaring, met passie aan de toekomst bouwden. Ik voor kinderen en jongeren, Eric voor de kunst en voor volksverheffing. Hij zag dat niet eng, in tegendeel. Met zijn Zomer van Antwerpen bijvoorbeeld, met talloze openluchtvoorstellingen, met de intocht van de reuzen en de olifant van Royal de Luxe en met vele andere adembenemende experimenten, won hij de harten van de gewone mensen, voor wie cultuur een bijzondere betekenis kreeg. Ook voor de Antwerpse kinderen en jongeren heeft Eric Antonis trouwens veel betekend. Hij was het die het Jeugdtheater omvormde tot kinderkunstencentrum HETPALEIS. Hij haalde die grote kinderkunstendame die hij kende vanuit de culturele centra, Barbara Wyckmans, naar Antwerpen. Samen maakten ze een vrijhaven voor kindercultuur die tot op vandaag de toon zet in Vlaanderen. In haar toespraak op de begrafenis vertelde Barbara  dat Eric in ’79 ook nog intendant geweest is van het Jaar van het Kind.

In Antwerpen bracht hij de stadsbibliotheek naar de Permeke garage op het vergane Conincksplein. Hij zorgde dat het archief van onze stad een opwaardering kreeg in het Felix pakhuis. En zijn MAS, zijn ‘toren van het volk’, zal nog voor vele generaties na ons een baken zijn en een voorbeeld van stadsontwikkeling. Op de openingsavond van het MAS, waar het toenmalige stadsbestuur te weinig eer betuigde aan zijn geestelijke vader en vooral zichzelf fêteerde, zag ik dat dit hem kwetste maar ook hoe gelukkig hij toen was.

Het was een voorrecht om samen met Eric Antonis aan de weg te timmeren. Maar ik herinner mij vooral die kordate maar warme, hartelijke vriend die mij – als enige van al die mannen – tegemoet kwam toen het misliep in 2003, omdat hij niet kon leven met de manier waarop zich in Antwerpen een en ander voltrokken had. Ik herinner mij het feest in een zonovergoten Middelheimpark waar we zijn huwelijk met Frieda vierden. Of de laatste keer dat we elkaar zagen bij een voorstelling in HETPALEIS en hij me vertelde dat hij toch eindelijk gestopt was met roken, want het ging niet goed. De stevige omhelzing waarmee zo’n ontmoeting dan telkens gepaard ging. Het moet voor Frieda en zijn kinderen en kleinkinderen een troost geweest zijn te zien hoeveel mensen hem vandaag eer zijn komen bewijzen in ‘de toren van God’, de kathedraal. Terwijl lange rijen hem in zijn kist een laatste groet kwamen brengen, scheen de zon met felle stralen door de glasramen. Dankbaar voor de vele verwezenlijkingen van de man die zelf gezegd zou hebben: “Mooi, dit is zo mooi”.

Marleen Van Ouytsel

Deze week vertelde Vlaams parlementslid Jo De Ro mij over een ander overlijden, dat mij heel erg aangegrepen heeft. Begin juli is Marleen Van Ouytsel, na een lange strijd, van kanker gestorven. Marleen was in de periode toen Eric Antonis en ik collega schepenen waren, gemeenteraadslid voor de VLD. Ook aan haar bewaar ik diepe en warme herinneringen. Zij was een prachtige vrouw in alle betekenissen. Kritisch maar tegelijk aanmoedigend, open van geest en ondernemend. Marleen had een groot hart voor kinderen en een sterke visie, en zij zat boordevol daadkracht. Zo zette zij met enkele mensen de vzw ‘Meters en Peters’ op en organiseerde jaarlijks de ondertussen beroemde zomerschool voor anderstalige nieuwkomertjes. Het was een plezier om haar daar bezig te zien, druk doende met uitgelaten kinderen die uit 27 landen kwamen en 33 talen spraken. Door haar taalbad waren zij veel beter voorbereid op het komende schooljaar. Zij was een warme, intelligente collega met het hart op de juiste plaats.

Marleen was een van de leiders van het vrouwelijk verzet tegen de mannelijke machtsontplooiing in het Antwerps college in 2003. Dat is haar kwalijk genomen. Later zou zij met glans verkozen worden bij de provincieraadsverkiezingen, maar het ambt van gedeputeerde, waar zij op gerekend had, ging naar een mannelijke collega. Daar heeft haar partij een enorme kans gemist om de beste en meest gedreven gedeputeerde ooit in haar rangen te hebben. Ontgoocheld is zij toen uit de politiek gestapt. Maar ook daarbuiten kun je engagement betuigen. Met dezelfde bevlogenheid zette zij zich dus achter mooie projecten als ‘Let’s go Urban’ en ‘de Schoolbrug’ en werd zij directeur van het Vredescentrum. Haar strijd is nu gestreden. Maar net als Eric Antonis verlegde Marleen Van Ouytsel stenen in de rivier en zal zij herinnerd blijven in haar projecten. Net als Eric was Marleen een schone mens. En goede mensen sterven niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorie

Geen categorie

Tags

, , , , , ,