Op de radio zijn weer spotjes te horen over de R100 tentoonstelling in het radiohuis in Leuven. Een absolute aanrader, deze interactieve tentoonstelling over 100 jaar radio in Vlaanderen. Je kan er virtueel als journalist op de foto met Eddy Merckx of Will Tura, of andere experimenten doen met klank en kleur. Ontroerend vind ik zelf de eerste apparaten en krakende stemmen uit de lang vervlogen tijd waarin radio een deel werd van het leven van de mensen.

R100 heeft ook een verrassende tijdlijn met radiofragmenten. Historische opnames van belang, maar ook gewoon leuke dingen om nog eens terug te horen, uit programma’s die vroeger in het hart van de luisteraars zaten, maar nu niet meer bestaan. Een van de ‘Kattekwaad’- fragmenten die op deze tijdlijn staan komt uit de Tsukuba-quiz die we voor jongeren georganiseerd hebben, en waarvan de winnaar naar de wereldtentoonstelling in Tsukuba mocht. De grote luisterspelstudio zat vol met zenuwachtige kandidaten, deftige heren van de Japanse ambassade en een strenge jury. Bob De Richter en ik presenteerden in kimono en Paul De Wyngaert deed zijn opperste best als Japanse kok. Johan Verminnen en Tars Lootens hadden net een liedje gebracht en Paul moest, als illustratie voor een van de quizvragen, een Japans gerecht bereiden. Hij had midden in de studio een brandend vuurtje gezet, met daarnaast porseleinen kommetjes en een schaal met groente en garnalen, die hij op de vroegmarkt was gaan kopen. Fier als een gieter bracht hij een wok met olie naar het vuurtje. We gaven samen commentaar, op de tonen van een Japans fluitje.

“Er staat hier al een tijd iets te pruttelen en dat moeten we op ons vuurtje zetten, dat we in een echt Japans restaurant ‘gepikt’ hebben”, zei Paul. Praten en iets in evenwicht houden gaat niet zo goed samen. Hij morste een beetje. Vrijwel onmiddellijk klonk er gegil, maar Paul deed rustig verder, onverstoorbaar als de Zweedse kok in de Muppet Show. “Je matje…staat een beetje…in brand”, probeerde ik, terwijl iedereen met grote ogen toekeek. “Ben jij dan geen echt kok?” Gelukkig was er een brandweerman aanwezig. “Niet op het eten!” riepo Paul nog. Maar het was al te laat. In plaats van gewoon een nat doek over de wok te leggen, ging de brandweerman wild tekeer met zijn blustoestel, spoot al de porseleinen kommetjes van de tafel en herschiep de radiostudio in één groot rookgordijn. In de zachtjes optrekkende mist hoorde je alleen het gegier en gebrul van alle aanwezigen. Wij kwamen niet meer bij van het lachen. Ik wist dat iets passends moest zeggen, want het was een live uitzending. Het kwam er niet echt meer uit.

SCAN0002

Ondertussen was de hele gang vol gelopen met collega’s die op de radio alles gevolgd hadden, en kwamen kijken naar de ravage. We zijn uiteindelijk door gegaan met de quiz, maar naar het Japans restaurant is Paul nooit meer durven gaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Categorie

Geen categorie, Kattekwaad (100 jaar radio)

Tags

, , , , , , ,